Khram, noszący wcześniej nazwę USS LSM 469, przekazany Tajlandii przez Amerykanów w 1962 roku. Tu można przeczytać więcej o zasobach tajskiej floty. Mocno wysłużony okręt został zatopiony w 2003 roku z honorami dla uczczenia 50-tych urodzin księcia Maha Vajiralongkorna, będącego formalnym zwierzchnikiem sil zbrojnych Tajlandii. Wrak został zatopiony w celu stworzenia sztucznej rafy dla nurków rekreacyjnych oraz nurkowiska szkoleniowego dla tajlandzkiej armii. Umiejscowiony na głębokości 30m kilkaset metrów na wschodnim wybrzeżu wyspy Koh Phi jest bardzo ciekawym wrakiem. Został dobrze przygotowany przed zatopieniem - żołnierze oczyścili go z wielu elementów, które moglyby stanowić istotne zagrożenie w czasie penetracji, a także powycinali wiele otworów ucieczkowych dostarczających światła. Na wraku pozostawiono grodzie wodoszczelne i ciężkie drzwi, które wciąż mogą zostać zamknięte, należy uważać na nie wpływając do niektórych pomieszczeń, z których jest to jedyne wyjście. Najciekawsze miejsca to mostek kapitański i pomieszczenia nawigacyjne, oraz komora silnika. Mostek jest położony ok 15 m pod wodą, szyby zostały wyjęte a wiele dużych otworów czyni to miejsce bezpiecznym i łatwym dla nurkowania. Okręt zaprojektowany do transportu czołgów, i wyposażenia armii lądowej, ma duże ładownie z wieloma wejściami. Prowadzące do ładowni korytarze sa wąskie i zamulone, zalecamy ostrożne poruszanie i poręczowanie w tych miejscach. Przedział silnika jest łatwo dostępny przez wielką dziurę wypaloną w środku pokładu. Dostaje się tędy dostatecznie dużo światła. Niestety silniki zostały zdemontowane, ale rury i zegary pozostały. Zalecamy użycie nitroxu w celu wydłużenia czasu dennego.

Harddeep, zwany także Satahip, był tajlandzkim statkiem transportowym, używanym przez Japończyków w czasie II wojny. Istnieją dwie teorie zatonięcia - pierwsza hipoteza to bombardowanie przez Francuzów w konflikcie 1941 - czytaj więcej na stronie Koh Chang. Druga zakłada nalot lotnictwa aliantów w 1945, gdy Satahip miał płynąć z japońskim cargo elementów konstrukcyjnych dla budowy kolei  w "Dolinie śmierci" tuż obok mostu na rzece Kwai. W każdym wypadku okręt zatonął od wybuchów bomb. Wrak długości 60m leży na prawej burcie na głębokości 25m na pozycji N012.31.5 E100.57.5. Parowiec był zasilany trzema turbinami, wciąż można zobaczyć dobrze zachowane paleniska w czasie penetracji przedziału silnika. Odpływając nieco od kadłuba po linii komina znajdziemy niewybuchy 250kg bomb leżące na piasku.

Tankowiec Vertical zwany także Pak I lub Koho Maru zbudowany w 1971 roku zatonął w 1996 roku podczas sztormu u wybrzeży Koh Chang. 3 osoby załogi uratowano, 7 utonęło w części rufowej. Wrak wypełniony 300 tonowym ładunkiem płynnego butanu, ustawił sie w niezwykłej pionowej pozycji, stojąc na rufie na głębokości 60m z dziobem 5m pod powierzchnią. W roku 2001 ogromny wrak wypełniony gazem zaczął niespodziewanie dryfować, stwarzając zagrożenie dla żeglugi. Armia wkroczyła do akcji i po pierwszej nieudanej próbie, udało sie zdetonować na szczęście dla nurków tylko jeden z czterech ładunków trotylu, zatapiając dryfujący kadłub w nieco przypadkowym miejscu ale bez większych zniszczeń. Wrak leży obecnie na stępce na 42 metrach i jest trudnym nurkowiskiem z prądami i termoklinami. Górna cześć wraku - maszt telekomunikacyjny i mostek - znajdują się 25 metrów pod wodą gdzie zwykle jest bardzo dobra widoczność (30m) Wyraźna termoklina zaczyna sie na linii pokładu ok 30m i zmniejsza widoczność do kilku metrów. Pokład ma otwarte ładownie w których przewożono ogromne zbiorniki z gazem. Podobno jeden z nich można znaleźć kolo wraku. Lokalizacja GPS jest konieczna, jako że wrak jest nieobojkowany a niejednokrotnie wyobrażenia sternika co do miejsca położenia wraku są dalekie od rzeczywistości N12.05.504 E101.40.931